Znak towarowy – inne kraje

Jest wiele krajów o mniejszym znaczeniu gospodarczym, w których możliwe jest uzyskanie ochrony wyłącznie poprzez bezpośrednie zgłaszanie znaków towarowych, z wykorzystaniem bardzo drogiej i nierzadko skomplikowanej procedury krajowej. Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa eksportu uzasadnia zaangażowanie lokalnych kancelarii patentowych do przeprowadzenia rozeznania, w zakresie istnienia kolidujących znaków na danych terytoriach, oraz do dokonania rejestracji wybranych oznaczeń wyróżniających.

Hong Kong, stanowiący autonomiczną część Chin, ma własny rejestrowy system ochrony znaków towarowych. Ochrona znaku zarejestrowanego w Urzędzie Patentowym Chińskiej Republiki Ludowe nie rozciąga się na terytorium Hongkongu. Procedura rejestracyjna mająca na celu ochronę oznaczeń odróżniających w tym autonomicznym regionie rozpoczyna się poprzez dokonanie zgłoszenia w Departamencie Ochrony Własności Intelektualnej Hongkongu. Procedura rozpatrywania zgłoszenie, w przypadku niestwierdzenia braków, trwa zwykle około 6 miesięcy od daty zgłoszenia, zaś w przypadku sprzeciwu może się znacznie przedłużyć.

Makau, podobnie jak Hongkong jest specjalną autonomiczną strefą z niezależnym systemem rejestracji znaków towarowych. Rejestracja znaku towarowego w Chinach kontynentalnych nie obejmuje terytoriom tego Makau lub Hongkongu i odwrotnie. Prowadząc działalność na terytorium Chin oraz w regionach administracyjnych Makau i Hongkongu należy rozważyć równoczesną rejestrację swych oznaczeń odróżniających we wszystkich tych jurysdykcjach.

Taiwan (Tajwan; wolny obszar Republiki Chińskiej) jest państwem uznanym przez kilkanaście państw świata. Ochrona znaków towarowych w Tajwanie odbywa się na zasadzie ”kto pierwszy ten lepszy” („first-to-file”). Zgłoszenia są rozpatrywane przez Urząd Ochrony własności Intelektualnej Tajwanu (TIPO). Przybliżony czas rozpatrywania, od zgłoszenia do rejestracji to zwykle 10-12 miesięcy. W czasie do 3 miesięcy od daty rejestracji może być wniesiony sprzeciw przez każdą zainteresowaną osobę. Należy także wskazać że prawo z rejestracji znaku towarowego może być wygaszone przez zainteresowane osoby dla tych towarów, dla których uprawniony nie zdoła udowodnić rzeczywistego używania. W przypadku rejestracji tajwańskiej, taka możliwość powstaje już po upływie trzech lat nieużywania znaku od daty udzielenia prawa.

Brazylia Brazylijskie prawo znaków towarowych wykorzystuje zasadę „first to file”, zatem koncepcja niezarejestrowanego znaku nie jest tu stosowana, z wyjątkiem nielicznych przypadków. Ochrona znaku towarowego może zostać uzyskana wyłącznie poprzez rejestrację znaku towarowego w Brazylijskim Instytucie Własność Przemysłowej [INPI]. Po złożeniu wniosku INPI przeprowadzi badane formalnej. Jeśli wniosek spełnia określone wymogi prawne, po upływie 3 miesięcy od daty zgłoszenia, następuje publikacja w (cotygodniowym) oficjalnym biuletynie INPI [tzw. Revista Propriedade Industrial; RPI]. Publikacja rozpoczyna bieg 60 dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu. Po upływie tego terminu INPI przeprowadza szczegółowe badanie zgłoszonego znaku i podejmuje decyzję o rejestracji lub odmowie. Należy zauważyć, że INPI może uwzględnić wcześniejszą rejestrację z urzędu i na tej podstawie może odmówić rejestracji, jeśli uzna że między znakami występuje mylące podobieństwo, niezależnie od tego, czy sprzeciw został faktycznie wniesiony, czy nie. Między innymi z tego powodu, przed dokonaniem zgłoszenia, wskazane jest przeprowadzenie wyszukiwania w celu zidentyfikowania innych łudząco podobnych wcześniejszych znaków. Od 3 sierpnia 1970r. Brazylia jest członkiem Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, ale dopiero od 2 października 2019 należy do Protokołu do Porozumienia madryckiego. Dlatego wniosek o rejestrację znaku towarowego w tym kraju może być obecnej składany w trybie zgłoszenia międzynarodowego lub poprzez bezpośrednie zgłoszenie krajowe, za pośrednictwem upoważnionego brazylijskiego przedstawiciela.